Kapıdan içeriye girdiğinde, Eslurag yılların ve düşüncelerin eskittiği kimi yeri küflenmiş masanın üzerine başını koymuş, zihninin karmaşasını buruşmuş kağıtların sahiplenmesi için yalvarıyordu adeta. Sicim misali yağmur damlaları pencereye vurduğunda yalnızca içeriden bakan gözleri değil, kalbinin yansımalarını da buğu içerisinde bırakıyordu şüphesiz. Omzuna elini koysa bedenindeki her duygu küçük bir çocuğun annesini kaybettiği kanısına vardığında hissettiği… Continue reading